Çocukluğumda, Trabzon’un tarihi ve sıcak atmosferinde İsmetpaşa İlkokulu’nda öğrenim gördüm. Okula başladığım ilk günün heyecanını bugün gibi hatırlıyorum. Sabahları erkenden kalkıp, çantamı özenle hazırlayarak okula gitmek benim için büyük bir mutluluktu. Caddelerden yürüyerek geçtiğim yol, zamanla anılarla dolu bir hatıraya dönüştü.
Okulun eski yapısı, geniş bahçesi ve samimi ortamı, ilkokul arkadaşlarımla aramızda sıkı bir bağ kurulmasına neden oldu. O dönemlerde ders aralarında saklambaç veya yakar top oynardık. Özellikle teneffüs saatlerinde arkadaşlarımla birlikte bahçede koşturmak, çocukluğumun en güzel anlarını oluştururdu. Öğretmenlerimizin bize kattığı değerler sayesinde disiplinli olmayı ve arkadaşlığı öğrendik.
Bugünün modern eğitim anlayışına kıyasla o yılların okulları daha sade ve gelenekseldi. Ancak, her sınıfın kendine özgü sıcaklığı vardı. Soğuk kış günlerinde soba başında toplanır, birlikte kitap okurduk. O günlerden bugüne kalan anılar, hayatımın en kıymetli hazinesi oldu. İsmetpaşa İlkokulu’nda aldığım temel eğitim, sonraki yıllardaki başarılarımın da temeli oldu.
